|
Onder de 190 km/h wordt het lullig!
Volgens mij is de allerhoogste eer die je in
Car-Care-Porsche-land ten deel kan vallen een uitnodiging van Paul Veens om een paar uur mee te rijden in een van zijn creaties.
Dat gebeurde mij. En het allermooiste was: ik zat links en hij zat rechts.
Het
betreffende voertuig was de zwarte 993 Turbo, waar Paul en assistent al hun kennis en kunde in kwijt kunnen. Is van een klant die volgens mij een absolute Porsche freak moet zijn en een veel meer dan gemiddelde
autorijder.
Er ligt zo'n 650 PK achterin. Nou ja achterin? Het is overal aanwezig. Een overweldigende rijmachine die alle verbeelding te buiten gaat. Alleen het geluid al als je de startknop omdraait. En dan
heb je nog geen meter gereden. De hele rit is één grote les in autorijden, maar vooral in aanvoelen van de techniek. Want het moge duidelijk zijn dat deze auto niet zomaar door iedereen gereden kan worden. Ik rij al
12 jaar Porsche, heb slipcursussen gedaan, Car Care dagen op Zandvoort, rijtrainingen op de Nürburgring, maar dit is wel even wat anders.
Paul geeft les vanaf de start tot de aankomst. "Let op. Deze auto
heeft een extra bekrachtigde hydraulische koppeling. Het gaat heel licht. Langzaam loslaten en weg met die voet bij het pedaal. De krachten die de motor ontwikkelt laten niet toe dat er ook maar een meter onnodig
met slippende koppeling wordt gereden". Natuurlijk laat je hem hierdoor een paar keer afslaan. Gas geven doe je pas boven 3000 toeren. Dat betekent dat je voor het eerst in je leven al rijdend de eerste
versnelling gaat gebruiken. Want zodra je ongeveer 20 kmh rijdt wordt er gewoon teruggeschakeld naar de 1. Een heel raar idee, maar je went er snel aan. Na rustig warm gereden te hebben (beslist niet hoger dan 3000
toeren) mag je een beetje gas gaan geven. "Ik waarschuw je maar even, deze auto heeft een hogere beginacceleratie dan een straaljager". Ja, ja dat zal wel. Tot je het mag proberen. Dan blijkt: hij heeft
gelijk!! Je weet niet wat je meemaakt. Je krijgt een schop onder je kont waar de honden geen brood van lusten. En het blijft maar door gaan. In zijn 2, 3, 4, 5 en 6. Het maakt niet uit. Alles om je heen staat stil,
inclusief je medeweggebruikers, die keurig in hun heilige koeien op de weg rijden. Je wordt in deze auto op slag asociaal, of je het wilt of niet. Er is zoveel vermogen aanwezig dat je in plaats van één auto er
meteen maar meerdere tegelijk inhaalt. Dat lijkt roekeloos maar met zoveel power is dat beslist niet zo. Tenminste voor jezelf. Als je je realiseert wat die anderen moeten meemaken als ze op deze manier ingehaald
worden, doe je het weer wat rustiger aan.
En geloof me, alles onder de 190 km/h op de snelweg wordt lullig!
Paul kletst maar door. "Twee turbo's. Een voor het linker gedeelte en een voor het
rechter gedeelte van de motor. Dus eigenlijk heb je twee motoren. Remschijven zo groot als het stuur. Krachten bij acceleren en bij remmen moet je in G's uitdrukken".
Er moest getankt worden. Dat
gaat zo maar niet! Bij het eerste bord, zo'n 1200 meter voor het tankstation moet er al rustig aan gedaan worden. De motor moet tot rust komen. Onder de 4000 toeren blijven en laten afzakken tot 2500. Niet
direct de motor uitzetten. Even een minuutje stationair laten lopen. Dan pas kun je eruit om te tanken.
En zowaar: daar kon ik hem nog wat leren. Als Porsche rijder heb ik in de praktijk ondervonden dat het
tankpistool vaak afslaat bij het vullen van de tank. Daar heb ik het volgende op gevonden: simpelweg het pistool op zijn kop in de tankopening doen en er is niets aan de hand.
Dat wist Paul nog niet!
Na
het tanken op de lange oprit naar de snelweg (ik laat even in het midden in welk land dat was) zei hij: "De motor is goed warm, de tank is vol dus de balans in de auto is perfect. Geef nou maar eens gas!"
Nou, daar ging ik dan. Aan het eind van de oprit zaten we al op 220 kmh. En denk niet dat het makkelijk is. Het gaat zo snel dat ik te langzaam was met schakelen en in de derde en vierde versnelling in de toerental
begrenzer kwam. Je schrikt je rot! Op de weg nog even door naar 260 kmh maar dan houdt het echt wel op. Ja, voor mij dan! Niet de auto hoor, die gaat gewoon door tot over de 300!! Maar door de overige weggebruikers
is het absoluut onverantwoord nog harder te gaan.
Maar let wel, snelheid is niet de ultieme kick. De ongelofelijke acceleratie, het superieure weggedrag, plakken alsof de hele weg een lijmlaag is, de rust die
ervan uitgaat als je weet wat je met zo'n auto kan, toch ook het comfort, het is één groot feest. GENIETEN met hoofdletters!
En dan die kleine jongen naast je die bij een stoplicht zegt: doe de ramen
eens open en luister naar wat er gebeurt als we zo wegtrekken. Het laat zich raden. Muziek van de bovenste plank!! Een concert voor 6 cylinders, twee turbo's en een dirigent die bijna vergeet te dirigeren.
De eigenaar van deze auto moet een zeer gelukkig mens zijn!
Met veel dank voor het vertrouwen en deze onvergetelijke rit!
Remmelt van Heerde
|
